Licinius

Licinius (Nationaal Museum, Ljubljana)

Ik heb in de voorgaande stukken vertelt over Constantijns weg naar de macht: er bestond een tetrarchie, hij werd uitgeroepen tot keizer en werd erkend, hij schakelde zijn rivaal Maxentius uit en hij vierde zijn successen in het jaar 315/316. In diezelfde jaren versloeg Constantijns bondgenoot en schoonbroer Licinius zijn rivaal Daia, waarna er nog twee vorsten over waren: Constantijn in het westen en Licinius in het oosten. In 317 verdreef de eerste de tweede vanaf het Balkanschiereiland en in 324 rekende hij voorgoed met hem af.

Hierboven ziet u het portret van Licinius. Ik maakte de foto vorig jaar in het destijds grotendeels gesloten maar mooie archeologische museum van Ljubljana, het antieke Emona. Ik teken er nog even bij aan dat er kunsthistorici zijn die zeggen dat dit geen portret is van Licinius maar van Constantijns vader Constantius. Dezelfde discussie bestaat over enkele koppen op de boog van Constantijn: het kan gaan om Constantijn zelf, maar ook om zijn zwager of om zijn vader.

Dit soort onduidelijkheid is het onvermijdelijke gevolg van het feit dat de portretkunst in de tetrarchentijd wat stereotyper werd: beeldhouwers maakten geen portretten meer van reëel bestaande mensen maar toonden vooral de vier keizers. Hun eendracht werd geïllustreerd door ze zoveel mogelijk op elkaar te laten lijken. Constantijn brak weliswaar met de tetrachie, maar niet – of niet volledig – met de kunst van die tijd.

Advertenties