Sofia

Badhuis in Sofia

“Constantijn had een visioen,” schreef ik gisteren, “en koos de zonnegod Apollo uit als zijn goddelijke beschermheer. Dat is het historische feit, dat blijkt uit munten en uit de Lofrede van 310. Het reliëf op de boog van Constantijn toont hetzelfde.” Dat visioen was in de eerste helft van 310 en vond plaats in Gallië. De legende plaatst het in oktober 312 en bij de Milvische Brug in Italië. Hoe is dat zo gekomen?

In 310 was de situatie nog stabiel: in het oosten was keizer Galerius aan de macht, met Daia als zijn caesar, kroonprins, en Licinius officieel als collega – maar die was er niet in geslaagd de rebel Maxentius te verdrijven uit Rome, Licinius’ officiële hoofdstad. Constantijn waagde het niet het op te nemen tegen deze drie legitieme heersers, als hij dat al wilde.

Alles veranderde in 311, toen Galerius ziek werd. Hij verliet zijn residentie Thessaloniki voor een kuur in Sofia (het antieke Serdicca). Daar bezocht hij de plaatselijke baden – die zijn opgegraven. U ziet ze hierboven. Het bestuurlijk werk ging echter door en een van de maatregelen die hij nam, was het beëindigen van de christenvervolgingen.

Alle geneeskrachtige wateren mochten echter niet baten: de keizer overleed in het voorjaar. In machtsvacuüm dat zo was geschapen, zouden de wapens spreken.

Advertenties