De boog van Galerius

Boog van Galerius, Thessaloniki

In de derde eeuw kampte het Romeinse Rijk met enkele grote problemen. Inflatie, buitenlandse vijanden, een geleidelijke klimaatverandering, een ebola-achtige epidemie en een snelle afwisseling van keizers (lees: de ene burgeroorlog na de andere) maakten het leven moeilijk. Sommige crises waren in het westen urgenter dan in het oosten, de periferie leed van andere moeilijkheden dan het centrum en niet alles gebeurde tegelijk, maar degenen die het meemaakten hadden reden om opgelucht te zijn toen keizers als Claudius II, Aurelianus, Probus, Diocletianus en Maximianus enige rust schiepen.

Zoals ik al vertelde, wezen de twee laatstgenoemde heersers hun opvolgers al aan: Constantius in het westen en Galerius in het oosten. Beide hadden hun sporen verdiend – de militaire beeldspraak mag dit keer letterlijk worden genoemd – en hoewel we meer zouden willen weten over de campagnes waarmee de Romeinse grenzen werden hersteld, is duidelijk dát het gebeurde.

De belangrijkste oorlog was het conflict met de Perzen, de enige vijand die door de Romeinen niet als “barbaars” werd getypeerd, misschien wel omdat het niet om een losse stamsamenleving ging maar om een goed georganiseerde staat. Het was keizer Galerius die de Perzen dwong tot een voor Rome gunstig vredesverdrag. In zijn gezelschap was de nog jonge Constantijn, die jaren later herinneringen zou ophalen aan zijn bezoek aan de ruïnes van het oeroude Babylon.

Galerius toonde zijn succesvolle campagne op de boog die hij liet bouwen in zijn residentie, Thessaloniki. Zie boven. Ik vind het een van de mooiste stukken reliëf uit de Late Oudheid.

Advertenties